Jak działa czytnik kodów?

Czytnik podłączony do komputera jest wykrywany domyślnie jako dodatkowa klawiatura HID (w przypadku połączenia kablem klawiaturowym USB lub PS/2) lub złącze szeregowe COM (połączenie kablem RS232). W pierwszym przypadku urządzenie może współpracować z dowolnym programem zawierającym pole tekstowe (notatnik, Excel, Word, przeglądarka internetowa, programy magazynowe i księgowe). W drugim natomiast, konieczny jest program wykorzystujący emulację portu szeregowego (niektóre programy magazynowe, Hyper Terminal, itd.). W obu przypadkach skanowane kody są przetwarzane na ciąg znaków w nich zawartych i wyświetlane w wybranym polu tekstowym.

Jakie są rodzaje czytników kodów?

W dzisiejszych czasach rynek czytników kodów jest na tyle rozwinięty i bogaty w różnego rodzaju urządzenia, że można je podzielić na kilka podgrup:

a) Sposób komunikacji

- czytniki przewodowe: Czytniki, które komunikują się z urządzeniem poprzez dedykowany kabel. Najczęściej jest to kabel USB typu A, rzadziej spotyka się okablowanie ze złączem klawiaturowym PS/2 oraz szeregowym RS232.

- czytniki bezprzewodowe: Najczęściej wykorzystują do komunikacji z urządzeniem dedykowany i odpowiednio sparowany odbiornik USB. Często występują też w zestawie ze stacją dokującą, umożliwiającą automatyczne ładowanie czytnika oraz przesyłanie danych. Czytniki bezprzewodowe można podzielić dodatkowo na kanał przekazywania danych:

- czytniki radiowe: komunikują się z odbiornikiem lub stacją przy wykorzystaniu fal radiowych, najczęściej o częstotliwości 433 MHz,

- czytniki bluetooth: komunikują się z odbiornikiem lub stacją poprzez moduł bluetooth. Takie czytniki można też bezpośrednio sparować z telefonami, tabletami lub komputerami wyposażonymi w wbudowany moduł bluetooth.

b) Rodzaj odczytywanych kodów

- czytniki do kodów 1D: Odczytują większość standardowych kodów kreskowych (EAN i UPC, CODE39, CODE128, 2 z 5, Telepen, itp.)

- czytniki do kodów 2D: Potrafią odczytywać zarówno kody kreskowe 1D, jak i również kody wielowymiarowe 2D (QR, Aztec, Datamatrix, MaxiCode). Uwaga: nie wszystkie czytniki odczytujące kody 2D są w stanie odczytać kody Aztec z dowodów rejestracyjnych pojazdu, ze względu na gęste upakowanie oraz złożoną ilość danych zawartych w kodzie.

c) Typ czytnika

- czytnik ręczny: urządzenie o klasycznym kształcie z specjalnie wyprofilowaną rękojeścią, która ułatwia wycelowanie sprzętem w obiekt skanowania i odczytanie kodu

- czytnik stacjonarny: urządzenie przeznaczone do montażu na stałe na dowolnej powierzchni, najczęściej z wbudowanym automatycznym trybem odczytu. Bardzo często wykorzystywane jest w miejscach, w których obiekty skanowania pozostają w ruchu, np. na taśmach produkcyjnych.

Jakie są technologie odczytu kodów?

Obecnie można wyróżnić trzy podstawowe technologie odczytu kodów:

a) Laserowe – układ skanujący wykorzystujący wiązkę lasera oraz luster, które po otrzymaniu zasilania są wprawiane w ruch. Czytniki laserowe bardzo dobrze odczytują nadrukowane kody kreskowe 1D, natomiast ze względu na wykorzystanie ruchomych elementów, są dużo bardziej narażone na uszkodzenia mechaniczne.

b) Diodowe – wykorzystują układ skanujący oparty na naświetlaniu skanowanego obszaru diodą LED. Dzięki temu potrafią też odczytać kod kreskowy 1D z ekranu monitora/telefonu komórkowego, a brak ruchomych części podwyższa ich odporność na uszkodzenia mechaniczne. Technologia ta może być również określana jako CCD, 1D Imager lub linear imager.

c) Area Imager – jest to technologia odczytu podobna do tej, którą można spotkać w aparatach. Czytnik naświetla kod i wykonuje jego „zdjęcie”. Układ skanujący przekazuje obraz do układu sterującego, który dekoduje obraz i przetwarza go na ciąg znaków zapisany w kodzie. Czytniki te, w odróżnieniu od czytników diodowych, potrafią odczytywać zarówno kody 1D, jak i wielowymiarowe 2D.

Jaki jest zasięg skanowania czytników kodów?

Standardowe czytniki do prostych prac w sklepie i magazynie posiadają najczęściej układy skanujące, które pozwalają na odczyt w odległości maksymalnie ok. 60 cm od skanowanego obiektu. Istnieją również czytniki określane jako External Range (lub Long Range), których podzespoły są w stanie odczytać kod w maksymalnej odległości od 4 do nawet 20 metrów. Należy pamiętać, że wielkości te są uzależnione w dużym stopniu od rozmiarów samego skanowanego kodu.

Jaki jest zasięg działania czytników bezprzewodowych?

Producenci najczęściej deklarują zasięg działania na poziomie kilkuset metrów na otwartej przestrzeni. Należy jednak pamiętać, że każda przeszkoda stojąca na drodze komunikacji czytnika z odbiornikiem może znacząco zmniejszyć ten zasięg. W zamkniętych pomieszczeniach z przeszkodami zasięg działania może wynosić od 10 do maksymalnie 40 metrów. W dużych halach lub magazynach zdecydowanie lepiej sprawdzają się terminale mobilne, które można skonfigurować do pracy z ustawionymi co pewną odległość punktami dostępowymi.

Czym są terminale mobilne?

Terminal mobilny można najprościej określić jako połączenie bezprzewodowego czytnika kodów oraz komputera. Są to urządzenia wyposażone układ skanujący oraz system operacyjny z graficznym interfejsem. Wszystkie informacje oraz funkcje można dowolnie konfigurować i zapisywać poprzez dotykowy ekran. Urządzenia te często są wykorzystywane w dużych magazynach, halach produkcyjnych czy podczas przeprowadzania inwentaryzacji.

Jak współpracują terminale mobilne z programem magazynowym/księgowym?

Obecnie terminale wyposażone są w system Android (rzadziej Windows Mobile, który przestaje być już wspierany przez Microsoft.). Dzięki temu istnieje możliwość zainstalowania mobilnej wersji programu magazynowego/księgowego i połączenia z serwerem bazodanowym. Dzięki temu istnieje możliwość pracy bezpośrednio na bazie danych przedsiębiorstwa, wprowadzania na bieżąco wszystkich zmian, aktualizacji oraz informacji do systemu.

Jakie są rodzaje terminali?

Terminale mobilne można podzielić na trzy podstawowe grupy:

a) Terminale proste – są to niewielkie urządzenia, wyposażone najczęściej wyłącznie w ekran dotykowy z wirtualną klawiaturą. Mogą być doposażone w akcesoria podnoszące ich możliwości oraz wygodę użytkowania. Przykładami prostych terminali mobilnych są: Zebra TC20, Zebra TC52, Zebra TC77, itd.

b) Terminale przemysłowe – duże urządzenia wyposażone w standardzie w ekran dotykowy oraz fizyczną klawiaturę z kilkudziesięcioma klawiszami. Najczęściej są zintegrowane z uchwytem typu GUN, posiadają też podwyższoną odporność na działanie pyłu i wody, a także na upadki.

c) Terminale wózkowe – przeznaczone do montażu na wózkach widłowych. Charakteryzują się bardzo dużymi rozmiarami oraz kilkunastocalowym dotykowym ekranem. Mogą występować również z fizyczną klawiaturą z kilkudziesięcioma klawiszami.

W co można doposażyć terminal mobilny?

Producenci terminali wraz z wprowadzeniem nowego modelu na rynek, oferują przeważnie szereg akcesoriów ułatwiających pracę oraz eksploatację urządzeń. Oprócz podstawowych urządzeń, takich jak kable zasilające, bardzo często można spotkać dedykowane:

a) Stacje dokujące – mogą występować jako pojedyncze stacje lub szereg kilku połączonych ze sobą urządzeń. Mogą służyć do ładowania samych wymiennych baterii terminala lub posiadają gniazdo umożliwiające ładowanie całego komputera mobilnego z zainstalowaną baterią,

b) Uchwyty typu GUN – gdy terminal występuje w formie prostego urządzenia z skanerem i ekranem dotykowym, warto zaopatrzyć się w to rozwiązanie. Jest to uchwyt z specjalnie wyprofilowaną rękojeścią oraz przyciskiem wyzwalającym skanowanie. Dzięki temu można dużo precyzyjniej i z większą łatwością operować komputerem mobilnym. Uchwyty najczęściej są projektowane w taki sposób, aby ładowanie terminala mogło się odbywać bez konieczności oddzielania go od uchwytu.

c) Dodatkowe uchwyty i etui – występują w formie pasków na przedramię i ramiona, uchwytów samochodowych oraz ochraniaczy wykonanych z miękkiego materiału (guma, materiały włókiennicze, itd.).

d) Zapasowe baterie – dedykowane baterie zewnętrzne, zakładane najczęściej na spód urządzenia. W zależności od pojemności i stopnia naładowania, pozwalają na wydłużenie czasu pracy komputera mobilnego nawet dwukrotnie.

Jak można podzielić drukarki względem funkcjonalności i intensywności pracy?

Wśród drukarek etykiet można wyróżnić następujący podział:

a) Drukarki biurkowe – proste, niezbyt duże urządzenia do druku etykiet. Dobrze sprawdzą się w miejscach, w których średnia dzienna ilość wydruku nie przekracza 100 etykiet. Zazwyczaj są wyposażone w kilka przycisków dedykowanych konkretnej funkcji drukarki, posiadają obudowę wykonaną z tworzywa, a także mają ograniczone możliwości doboru dodatkowych akcesoriów.

b) Drukarki półprzemysłowe – stanowią rozwiązanie pośrednie. Łączą ze sobą prostotę użytkowania drukarek biurkowych z rozszerzonymi funkcjami drukarek przemysłowych oraz możliwością rozbudowania o takie akcesoria jak obcinak, odklejak, itd.

c) Drukarki przemysłowe – duże urządzenia wykonane z metalowych materiałów podnoszących wytrzymałość na warunki otoczenia. Pozwalają na rozbudowane możliwości konfiguracji ustawień, najczęściej przy pomocy graficznego interfejsu systemu drukarki wyświetlanego na dużym kolorowym ekranie LCD. Drukarki przemysłowe mogą być wyposażone w szereg akcesoriów usprawniających pracę oraz są dedykowane do miejsc, w których dzienna ilość wydruku przekracza klika tysięcy.

d) Drukarki mobilne – małe, lekkie urządzenia przeznaczone do pracy „w terenie”. Pozwalają na przygotowanie i wydruk prostych etykiet w dowolnym miejscu i czasie.

Czym się różnią drukarki termiczne od termotransferowych?

Główna różnica polega na technice wydruku. Drukarki termiczne wykonują wydruk na papierowych etykietach termicznych. Termoaktywna substancja pokrywająca etykiety utlenia się pod wpływem ciepła dostarczanego przez głowicę drukarki, dzięki czemu na etykiecie powstają ciemniejsze ślady. Z tego powodu, wydruk termiczny możliwy jest tylko w czarno-białych kolorach. Drukarki termotransferowe oprócz etykiet potrzebują również taśmę barwiącą (tzw. ribon), który po złączeniu z etykietą i przetoczeniu przez rozgrzaną głowicę drukarki, utrwala na etykiecie zadany obraz. Istnieją drukarki, które w zależności od preferencji użytkownika oraz ustawień, mogą drukować zarówno termicznie, jak i termotransferowo.

Jakie są różnice w wydrukach termicznych i termotransferowych?

Na pierwszy rzut oka wydruk termiczny i termotranferowy będą wyglądać identycznie. Dopiero po jakimś czasie okazuje się, że nadruk termotransferowy jest znacznie trwalszy. Etykiety nadrukowane metodą termiczną mają tendencję do płowienia lub czernienia, przez co nadają się do krótkoterminowych zadań, jak np. drukowanie listów przewozowych. Proces destrukcyjny etykiety termicznej trwa zazwyczaj od kilku do kilkunastu miesięcy, natomiast w niesprzyjających warunkach różnice mogą być widoczne nawet po kilkunastu dniach. Dodatkową różnicą jest fakt, że wydruk termotransferowy możliwy jest nie tylko na etykietach papierowych, ale również na tworzywach sztucznych, np. foliach.

W jakie akcesoria mogą być wyposażone drukarki etykiet?

Bardziej zaawansowane urządzenia drukujące posiadają dedykowane akcesoria usprawniające pracę. Do najpopularniejszych z nich należą:

a) Obcinak (może również występować pod nazwą nóż lub gilotyna) – urządzenie, które automatycznie wykrywa koniec etykiety oraz oddziela ją od reszty drukowanych etykiet. Często spotykanym rozwiązaniem jest możliwość ustawienia ilości etykiet, po której ma nastąpić automatyczne odcięcie od reszty wydruku

b) Odklejak – urządzenie, które automatycznie oddziela nadrukowaną część etykiety od foliowego podkładu, umożliwiając bezpośrednie jej naklejenie. Poprawnie ustawiona drukarka nie rozpocznie wydruku i odklejenia kolejnej etykiety, dopóki poprzednia nie zostanie usunięta z miejsca wydruku.

c) Odklejak z nawijakiem – podobnie jak w przypadku zwykłego odklejaka. W tym przypadku pusty foliowy podkład etykiety jest nawijany z powrotem na specjalną rolkę wewnątrz drukarki.

W jakie złącza i moduły może być wyposażona drukarka?

W zależności od zaawansowania konkretnego modelu drukarki, mogą się pojawić następujące złącza:

a) LPT – port równoległy do komunikacji z komputerem (przestarzałe połączenie, zastąpione zostało złączem USB typu B)

b) UBS – typu B do komunikacji przewodowej z komputerem oraz USB typu A z możliwością podłączenia pamięci zewnętrznej z plikami zadanymi do wydruku

c) RS232 – szeregowy port komunikacyjny

d) Ethernet – złącze pozwalające wpięcie drukarki w lokalną sieć internetową

e) Bluetooth – moduł pozwalający na łączenie drukarki z urządzeniami mobilnymi typu telefon, tablet, komputer przenośny.

f) WiFi – moduł pozwalający na bezprzewodową komunikację z urządzeniami przyłączonymi do jednej sieci.